Ik ben geboren in 1945 als middelste dochter in een christelijk gezin met 5 kinderen. Ik ben twee maal getrouwd geweest en heb vier, inmiddels volwassen kinderen, (waarvan één geadopteerd uit Korea) en een kleinzoon.

Na een tijd werkzaam geweest te zijn als dramadocente, heb ik mij laten omscholen tot maatschappelijk werkster. Als zodanig heb ik mij gedurende 23 jaar gespecialiseerd op het gebied van vragen en problemen omtrent (onbedoelde) zwangerschap, verminderde vruchtbaarheid, adoptie, zoekacties naar verwanten, relatie- en gezinsproblematiek en alle niet vanzelfsprekende vormen van ouderschap.

Sinds 1988 ben ik mij intensief gaan verdiepen in spiritualiteit o.a. in soefisme, boeddhisme en sjamanisme. Al snel ervaarde ik dat het sjamanisme echt bij mij past; bij mijn betrokken zijn en genieten van mensen, dieren, bomen en alle natuurelementen en bij mijn intuïtief weet hebben van andere werkelijkheden. Sinds 1992 volgde ik hiervoor het spirituele scholingspad van Ria Font Freide. In 1998 werd ik als sjamaan geïnaugureerd. Ik kan nu putten uit mijn eigen bron van weten en wijsheid, daarbij geïnspireerd door de overleden mongoolse leraar sjamaan Tseren Bawaai, gesteund door mijn huidige spirituele leraar Hans Korteweg, door collega sjamanen, door mijn totemdieren (lees verder) en mijn Gidsen. Daarnaast word ik steeds gespiegeld en getoetst door de dagelijkse aardse gebeurtenissen en zodoende gaat mijn scholing immer door.

Geïnspireerd door mijn sjamaanzijn en zoekend naar een duidelijke vorm daarvoor nam ik in 2001 voor een jaar onbetaald verlof om te gaan leven en werken in Mongolië. Siberië en Mongolië zijn de plaatsen waar ooit het sjamanisme ontstaan is, en waar het nu, na het vertrek van de sovjets en naast het boeddhisme, weer opbloeit in de praktijk van het dagelijks leven. Ik heb vanuit en naast mijn officiële functie als sociaal-werkadviseur aan de universiteit van Ulaan Baatar veel kunnen reizen. Zo heb ik ook kunnen verblijven bij traditionele sjamanen daar. Ik leerde veel van hun houding van totale dienstbaarheid aan de gemeenschap en werd geraakt door de liefde en de gewone vanzelfsprekendheid waarmee rituelen (lees verder) en ceremonies, te midden van volwassenen, kinderen en dieren (paarden!) werden uitgevoerd.

Deze ervaringen steunden en stimuleerden mij om, weer thuis in Nederland, op eigen westerse wijze een praktijk als sjamaan op te zetten.